Koplopers aan het Woord: Edwin de Vries, Koninklijke Wagenborg
Voor deze editie van Koplopers aan het Woord gaan we in gesprek met Edwin de Vries, directeur Shipping en Offshore bij Royal Wagenborg. Voor hem betekent vooroplopen niet alleen vernieuwen, maar vooral kennis en vakmanschap bij elkaar brengen om nieuwe oplossingen daadwerkelijk werkend te krijgen. Een treffend voorbeeld daarvan is Carbon Destroyer 1, waarmee Wagenborg een nieuwe schakel toevoegt aan de Europese CO₂-keten. We spraken met Edwin over maritieme innovatie, samenwerking, toekomstbestendig ondernemen en de kansen die nieuwe energieketens bieden voor de Nederlandse maritieme sector.
Wie is Edwin de Vries?
Ik ben Edwin de Vries. Sinds begin 2026 ben ik directeur Shipping en Offshore bij Royal Wagenborg. Na ongeveer vijftien jaar aan het roer van onze offshore-divisie te hebben gestaan, geef ik nu leiding aan de volledige scheepvaarttak van dit prachtige familiebedrijf.
Vanuit mijn rol ben ik verantwoordelijk voor al onze activiteiten in de commerciële scheepvaart en offshoredienstverlening. We vervoeren ladingen over zee, ondersteunen offshore operaties en ontwikkelen samen met klanten nieuwe maritieme oplossingen voor logistieke vraagstukken die vaak complex en technisch uitdagend zijn.
Wat mij aanspreekt aan de sector is dat de maritieme sector heel concreet en veelzijdig is. Een idee moet uiteindelijk op zee veilig, betrouwbaar en efficiënt functioneren. Dat vraagt om vakmanschap, ondernemerschap en samenwerking. Gedurende mijn loopbaan heb ik ook buiten de scheepvaart gewerkt, maar ik ben uiteindelijk weer teruggekeerd. Juist die veelzijdigheid van techniek, logistiek en ondernemerschap blijft mij aanspreken. Het is een sector die voortdurend in beweging is maatschappelijke opgaven vragen steeds weer om andere schepen, technieken en dienstverlening. Dat is voor mij de kracht van deze sector: nuchter blijven, verantwoordelijkheid nemen en samen iets realiseren dat er daarvoor nog niet was.
Waarin of waarmee is Koninklijke Wagenborg volgens jou een koploper?
Koploper zijn betekent voor mij niet dat je het hardst roept dat je innoveert. Het betekent dat je kennis uit verschillende disciplines samenbrengt en een nieuwe oplossing ook daadwerkelijk werkend krijgt. Exact daar zit onze kracht, het verbinden van de verschillende disciplines.
Binnen Wagenborg combineren we scheepvaart, offshore-ervaring, engineering, scheepsbouw en operationele kennis. Het blijft bij ons niet alleen bij het ontwerpen en de bouwen van scheppen, van het begin af aan denken we al na over de manier waarop het schip straks veilig en betrouwbaar moet opereren.
Bij Carbon Destroyer 1 kwam dat allemaal samen. Vanuit het bestaande EasyMax-ontwerp hebben we samen met INEOS en andere betrokken partijen een nieuw scheepstype ontwikkeld. Het resultaat is een in Europa gebouwde offshore CO₂-carrier die vloeibare CO₂ kan vervoeren én op open zee nauwkeurig op positie kan blijven tijdens de injectie. Zo ontstond er niet alleen een nieuw schip, maar een nieuw type maritieme dienstverlening binnen de Europese CO₂-keten.
Op welk project of resultaat van Koninklijke Wagenborg ben je het meest trots?
Carbon Destroyer 1 is zonder twijfel een project waarop ik bijzonder trots ben. Deze trots komt onder andere vanwege wat dit schip mogelijk maakt. Afgevangen CO₂ moet van een industriële bron naar een veilige opslaglocatie worden gebracht. Juist het maritieme transport was lange tijd een ontbrekende schakel in die keten. De Carbon Destroyer 1 is het eerste schip ter wereld dat speciaal is ontwikkeld om deze ontbrekende schakel in de keten in te vullen, en bovendien van Nederlandse bodem.
Het schip vervoert per reis ongeveer 5.000 ton vloeibare CO₂ vanuit Esbjerg naar een opslaglocatie in de Deense Noordzee. Daar blijft het met behulp van Dynamic Positioning 2 op positie terwijl de CO₂ via offshore infrastructuur wordt geïnjecteerd tot circa 1.800 meter onder de zeebodem. De beoogde jaarlijkse transportcapaciteit bedraagt ongeveer 600.000 ton.
Ik ben vooral trots op de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt. Engineers, medewerkers op de werf, zeevarenden, projectteams en onze partners hebben ieder vanuit hun eigen vakgebied bijgedragen. Dit soort projecten kun je alleen realiseren wanneer mensen bereid zijn kennis te delen, grenzen te verleggen en samen verantwoordelijkheid te nemen.
Hoe blijven jullie als organisatie vooroplopen in een snel veranderende sector?
We kijken bij nieuwe oplossingen bewust verder dan alleen de eerste toepassing. Bij de Carbon Destroyer 1 hebben we bijvoorbeeld vanaf het begin nagedacht over hoe het schip ook in de toekomst flexibel inzetbaar kan blijven. Je weet immers nooit precies hoe een markt zich gaat ontwikkelen. Daarom zijn er op het dek vaste constructies aangebracht waarop modulaire offshore apparatuur kan worden geplaatst. Daardoor kan het schip worden aangepast wanneer toekomstige opslagvelden of laad- en losconcepten daarom vragen.
Vooroplopen betekent dus ook vooruitdenken zonder te doen alsof je de toekomst volledig kunt voorspellen. Je bouwt flexibiliteit in, zodat een oplossing kan meegroeien met de markt.
Wat is er volgens jou nodig om de sector toekomstbestendig te maken?
Allereerst een stabiel investeringsklimaat en duidelijk beleid voor de lange termijn. Schepen, haveninfrastructuur en offshore projecten vragen grote investeringen en worden voor tientallen jaren ontwikkeld. Bedrijven moeten daarom voldoende zekerheid hebben om die beslissingen verantwoord te kunnen nemen.
Daarnaast is samenwerking essentieel. De verduurzaming van de industrie en de scheepvaart kan niet door één bedrijf of één sector worden gerealiseerd. Bij een CCS-keten moeten afvang, tijdelijke opslag, transport, offshore behandeling en permanente opslag technisch en operationeel op elkaar aansluiten. Alleen wanneer al die schakels samenwerken, ontstaat een betrouwbare keten.
Welke tip zou jij willen meegeven om het maritieme ondernemingsklimaat van Nederland te verbeteren?
Wat Nederland sterk maakt, is dat we hier vrijwel de hele maritieme keten bij elkaar hebben. Een innovatief schip ontstaat niet alleen bij een rederij. Je hebt werven, toeleveranciers, engineers, kennisinstellingen, financiers, klassebureaus én goed opgeleide vakmensen nodig om een idee uiteindelijk werkelijkheid te maken. Juist die samenhang is ontzettend waardevol. Mijn tip is daarom: koester die volledige maritieme keten en zorg ervoor dat alle schakels zich in Nederland kunnen blijven ontwikkelen. Zo blijven we een land waar maritieme bedrijven kunnen investeren, innoveren, bouwen en groeien.
Met welke uitdagingen heeft de sector momenteel het meest te maken?
De grootste uitdaging is dat we tegelijkertijd moeten verduurzamen, concurrerend moeten blijven en onze dienstverlening betrouwbaar en betaalbaar moeten houden. Nieuwe brandstoffen, emissiereductie en nieuwe technologieën vragen grote investeringen, terwijl regelgeving en markten nog volop in ontwikkeling zijn.
Bij Carbon Destroyer 1 zagen we hoe ontwerp, engineering en regelgeving deels gelijktijdig moesten worden ontwikkeld. De bouw van het basisschip en de verdere engineering van de CO₂-carrier liepen gedeeltelijk naast elkaar, terwijl een deel van de regelgeving voor het vervoer van CO₂ nog in ontwikkeling was. Dat vroeg om intensieve afstemming tussen rederij, werf, opdrachtgever, klasse, Nederlandse vlag, co-makers en eindgebruikers.
Een andere uitdaging is het vinden en behouden van voldoende goed opgeleide mensen. De sector verandert snel, maar blijft uiteindelijk afhankelijk van vakmensen die nieuwe technieken kunnen ontwerpen, bouwen, onderhouden en veilig bedienen.
Waar liggen de komende jaren volgens jou de grootste kansen voor de sector?
De grootste kansen liggen wat mij betreft in het ontwikkelen van maritieme oplossingen voor de Europese energieketen. Schepen zijn flexibel inzetbaar en bieden een oplossing waar vaste infrastructuur nog ontbreekt of niet beschikbaar is. Als Nederlandse maritieme sector hebben we door de jaren heen veel kennis van scheepsbouw, engineering, logistiek en offshore operaties. Door deze kennis te bundelen kunnen we het antwoord zijn op veel soort gelijke vraagstukken en spelen we een belangrijke rol in de ontwikkeling van deze nieuwe ketens.
Wat zou je willen dat mensen buiten de sector beter begrijpen over jouw werk?
Dat er achter iedere scheepsreis veel meer schuilgaat dan op het eerste gezicht zichtbaar is. Achter iedere reis zit een keten van technische keuzes, veiligheidsprocedures, regelgeving, planning en samenwerking. Zeker bij een nieuw project moet alles op elkaar aansluiten voordat een schip betrouwbaar kan opereren.
